Geschiedenis

  • 1981 1982

    De fusie

    Op 22 juni 1981 ondertekenen Robert Volckaert, voorzitter van het 'Koninklijke Van Neste Genootschap' (KVGO), en Oswald De Bruycker, voorzitter van de 'Atletische Sportvereniging Oostende' (ASO) het fusieakkoord. Uit deze fusie ontspruit de 'Koninklijke Voetbalclub Oostende' (KVO). Vanaf dat ogenblik speelt de nieuwe fusieclub onder het stamboeknummer 31 dat werd  overgenomen van KVGO.

    De thuisbasis wordt het Albertpark, het stadion waar ASO haar thuiswedstrijden speelde. De nieuwe voorzitter is Robert Volckaert en Oswald De Bruycker wordt ondervoorzitter.
    Op sportief vlak begint KVO onder leiding van Gilbert Marmenout aan het nieuw avontuur in derde nationale. Na 12 wedstrijden telt KVO amper 8 punten. De trainer is de dupe en toptrainer Johannes ‘Han’ Grijzenout neemt over. KVO eindigt als 12de en blijft in derde nationale.

  • 1982 1986

    Eervolle tweede en derde plaats

    Seizoen 1982-1983: trainer is Nedeljko Bulatovic. De ploeg eindigt op een eervolle 2de plaats. Eddy Vergeylen van Dekotap is shirtsponsor. .
    Seizoen 1983-1984: KVO eindigt op een 3de plaats. Trainer Bulatovic houdt het voor bekeken.
    Seizoen 1984–1985: Chris Desmet wordt de nieuwe trainer en samen met de ploeg legt hij een prachtig parcours af. Op de 30ste speeldag verliest KVO echter met 0-2 van Bornem die  twaalfde geklasseerd staat. Hierdoor wordt de promotie in extremis gemist. KVO eindigt samen met Bergen op de 1ste plaats, maar ... Bergen heeft één wedstrijd meer gewonnen. KVO wordt zo voor het eerst geconfronteerd met een sportieve ontgoocheling.
    Seizoen 1985-1986: KVO eindigt op een eervolle 3de plaats.

  • 1986 1987

    Een nieuwe voorzitter

    Seizoen 1986–1987: KVO eindigt onder de sportieve leiding van Luc Sanders op een 10de plaats. Het belangrijkste nieuws speelt zich echter op het einde van het seizoen af als Eddy Vergeylen het voorzitterschap van Robert Volckaert overneemt.

  • 1987 1989

    Sportieve successen

    De periode 1987–1990 is er een van sportieve successen, maar eindigt op een valse noot.

    Seizoen 1987-1988: het duo Freddy Makelberghe en sportief manager James Storme zorgen voor de sportieve omkadering. Na een stage in Engeland, worden Tony Obi en Garry Jackson aangetrokken. KVO eindigt op een knappe 3de plaats.

    Seizoen 1988-1989: Makelberghe stapt halverwege het seizoen zelf op en Storme neemt alleen de sportieve leiding. KVO eindigt alweer op een mooie 3de plaats.
    De blikvanger is doelpuntenmaker Liombe Yves Essende met 76 doelpunten, waarvan 65 in de competitie en 11 in bekerwedstrijden.
     

  • 1989 1990

    Net niet naar tweede klasse

    Seizoen 1989-1990: de kustploeg speelt een prachtig seizoen met een testmatch tegen Harelbeke als apotheose. Wat een sportieve hoogdag moest worden, wordt echter een ontnuchtering want de wedstrijd tegen de Ratten eindigt in een ontluisterende 0–5 nederlaag. Geen promotie dus naar tweede klasse. Trainer Storme is ontgoocheld en neemt ontslag.

  • 1990 1995

    Promotie: van derde naar tweede naar eerste

    Seizoen 1990-1991: zou een overgangsjaar worden, maar al na acht speeldagen ruimt trainer Butsraen plaats voor Raoul Peeters. Tegen de verwachtingen in eindigt KVO op een knappe 3de plaats. 

    Seizoen 1991-1992: trainer Peeters drukt zijn stempel en slaagt erin om KVO na elf jaar verblijf in derde klasse, naar tweede te brengen. Op de laatste speeldag wordt KSC Menen met een forfaitscore huiswaarts gestuurd. De afscheidnemende Liombe Yves Essende nam van de 84 gescoorde doelpunten liefst 23 treffers voor zijn rekening.

    Seizoen 1992-1993: het eerste seizoen in de liga wordt bekroond met een eindrondeticket. Bart De Waele scoort in Aalst het doelpunt van de promotie. De Oostendse spelersbus wordt onder luid gezang en applaus van de supporters opgewacht aan het Albertpark. Na een 15 op 16 promoveert KVO dus verrassend maar terecht, naar eerste klasse

    Seizoen 1993-1994: het eerste jaar in eerste klasse wordt een succes want het 'visserssloepje' van voorzitter Vergeylen eindigt op een onverhoopte 7de plaats en het strijdt zelfs tot de 32ste speeldag mee voor een Europees ticket. Op sportief vlak zijn de 4–0 zeges tegen respectievelijk KRC Genk en de Great Old de hoogtepunten. De grote bezielers van dit succes zijn de Polen Swietek en Janik en strateeg De Waele. Ook streekspelers en clubmonumenten Pinson, Renty, Lycke, Bonomi en Devuyst groeien net als aanwinsten Maes, Van Veirdeghem en Poppe uit tot eerste klasseniveau.

    Seizoen 1994-1995: het tweede jaar in eerste klasse verloopt minder rooskleurig. Onder impuls van Aimé Desimpel bouwt het KVO-bestuur een businessgebouw. Dit heeft uiteraard financiële gevolgen voor het sportieve aspect. Trainer Peeters stapt na 30 speeldagen op en KVO eindigt op een 17de plaats en zakt dus weer naar tweede klasse.

  • 1995 1997

    Kers op de taart

    Seizoen 1995-1996: onder de sportieve leiding van trainer Urbain Haesaert speelt KVO een prachtig seizoen. Het aanvallersduo Arambasic - Claesen is samen goed voor 43 doelpunten. KVO speelt de eindronde, maar die leidt niet tot de verhoopte promotie

    Seizoen 1996-1997: Dennis Van Wijk krijgt de sportieve leiding en KVO eindigt op een 9de plaats. 

    Seizoen 1997-1998:  Dennis Van Wijk bouwt verder aan zijn ploeg en KVO slaagt erin om negen punten goed te maken op leider Kortrijk.  Na een verpletterend slotoffensief wordt KVO met vier punten voorsprong kampioen en gaat weer naar eerste klasse.

  • 1998 1999

    Weer in eerste klasse

    Seizoen 1998-1999: de kustploeg mag voor de tweede keer in haar geschiedenis aantreden in eerste klasse. Al na elf speeldagen wordt trainer Van Wijk bedankt voor bewezen diensten. Oud-voetballer Pfaff krijgt de kans zich te profileren als trainer, maar dit blijft beperkt tot elf wedstrijden. Hij wordt op zijn beurt vervangen door Ronni Brackx die er niet meer in slaagt om het team op de rails te krijgen. KVO degradeert naar tweede klasse.

  • 1999 2001

    Van tweede naar derde

    Seizoen 1999-2000: Leo Van Der Elst wordt de nieuwe trainer. KVO eindigt 2de (met 19 punten achterstand op kampioen Antwerp) en mag de eindronde spelen. Die verloopt echter niet zoals gewenst, La Louvière gaat met de titel lopen. KVO blijft in tweede klasse.

    Seizoen 2000–2001: werd er één om snel te vergeten. Trainer Van Der Elst wordt ontslagen en manager Devroe neemt het sportieve roer over, maar ook dit mag niet baten. KVO zakt verder weg en krijgt haar zwaarste nederlaag uit de geschiedenis te verwerken: 9–0 op Turnhout. Met nog negen wedstrijden te gaan, wordt Kenneth Brylle de nieuwe coach. Tijdens de match tegen KVK Tienen scoort Magerman het 1.000ste doelpunt. De kustploeg eindigt op de 18de plaats en degradeert weer naar derde klasse.

  • 2001 2002

    Matige start

    Seizoen 2001-2002: na een matige start herpakt de kustploeg zich en mag met een 3de plaats in de eindrangschikking deelnemen aan de eindronde. Na een reeks van tien overwinningen op rij, verliest de kustploeg die belangrijke elfde wedstrijd (finale eindronde) met 4–1 van Hamme op het terrein van KV Kortrijk. KVO blijft dus in derde. Het seizoen 2001–2002 wordt gekenmerkt door licentieproblemen bij diverse clubs. 

  • 2002 2003

    Van derde naar tweede klasse

    Seizoen 2002-2003: trainer Brylle krijgt een nieuwe kans in derde klasse waarin vijftien ploegen aantreden. Harelbeke dat in faling ging, wordt immers geschrapt. KVO haalt de periodetitel binnen, maar dan is het vet van de soep en na 21 speeldagen wordt Brylle vervangen door -opnieuw- Raoul Peeters die erin slaagt zijn team naar de 2de plaats te loodsen.
    Kampioen Berchem Sport heeft licentieproblemen wat betekent dat KVO kan promoveren naar tweede klasse. Speler Landuyt slaagt erin om in alle officiële wedstrijden samen, liefst dertien gele kaarten te verzamelen.

  • 2003 2004

    Oud-voetballer Gilbert Bodart

    Seizoen 2003–2004: oud-voetballer Gilbert Bodart wordt de nieuwe trainer. Halfweg het seizoen slaagt de kustploeg erin om de Australische speler Paul Okon aan te trekken. KVO eindigt op een mooie 2de plaats en mag dus weer de eindronde spelen. De spelers Cousin en Lecomte worden voor die eindronde disciplinair geschorst. Oostende wordt winnaar van de eindronde en promoveert naar eerste klasse. Na de eindrondezege 'grijpt' hoofdsponsor Franklin Sleuyter het voorzitterschap.

  • 2004 2005

    KVO schrijft geschiedenis

    Seizoen 2004-2005: er worden heel wat buitenlandse spelers aangetrokken, waaronder een viertal Australische. Vlak vóór de winterstop stapt voorzitter Sleuyter op en ook de trainer Bodart wordt na een 5–0 nederlaag ontslagen. Herman Vermeulen neemt het sportieve roer over. Op 12 februari 2005 schrijft KVO op de 22ste speeldag geschiedenis! De kustploeg wint op het veld van voetbalreus RSC Anderlecht. Marco Nys scoort. KVO eindigt uiteindelijk 17de met degradatie naar tweede klasse tot gevolg. In dit turbulente seizoen is doelman Dimitri Habran de meest opmerkelijke persoonlijkheid binnen het team. Bovendien slaagt hij er ook in om driemaal rood te krijgen.

  • 2005 2007

    Nieuwe voorzitter

    Seizoen 2005-2006: de eerder onbekende Rik Vande Velde zorgt ervoor dat KVO op een 10de plaats eindigt, maar hij krijgt geen contractverlenging. 
    Na afloop van het seizoen is er feest in het Albertpark: KVO viert haar 25e verjaardag. Belangrijk wapenfeit: voorzitter Eddy Vergeylen geeft de fakkel door aan Yves Lejaeghere. 

    Seizoen 2006–2007:  Willy Wellens wordt als nieuwe coach aangesteld. Na de zware 5–1 nederlaag op Antwerp moet de voorzitter onder druk van de supporters op sportief vlak ingrijpen. Wellens betaalt het gelag voor de slechte prestaties en hij wordt vervangen door oud-KVO'er Edin Ramcic. Deze trainerswissel brengt weinig soelaas want KVO moet tot de laatste wedstrijd strijden voor het behoud. De barrageplaats wordt nipt vermeden en de kustploeg eindigt op een 13de plaats.

  • 2007 2008

    Veilige 16de plaats

    Seizoen 2007-2008: begin juli 2007 wordt Gaby Demanet aangetrokken als nieuwe trainer, maar eind oktober 2007 wordt hij al ontslagen. Dennis van Wijk, die eerder al succesvol was bij Oostende, volgt hem op, maar ook zijn aanstelling is van korte duur want na amper een maand vertrekt hij naar eersteklasser Sint-Truiden. Assistent-trainer Kurt Bataille maakt het seizoen rond als hoofdtrainer. Op de laatste speeldag slaagt zijn team erin om de veilige 16de plaats te behalen.

  • 2008 2009

    Eervolle 7de plaats

    Seizoen 2008-2009: Jean-Pierre Vande Velde wordt aangesteld als trainer en voor het eerst in enkele jaren kent de kustploeg een heropleving. Gedurende veel maanden speelt KVO binnen de eerste vijf met een uitzicht op een eindrondeticket. Begin maart 2009 stapt Vande Velde echter om persoonlijke redenen over naar concurrent Oud-Heverlee Leuven. Hij wordt opgevolgd door Thierry Pister, maar de kustploeg is te aangeslagen door het vertrek van Vande Velde en het eindrondeticket wordt in extremis niet gehaald. KVO haalt wel nog een eervolle 7de plaats.

  • 2009 2010

    Geen eindrondeticket

    Seizoen 2009-2010: onder trainer Pister kent de kustploeg een redelijk seizoen. KVO eindigt opnieuw 7de, maar net zoals het voorgaande seizoen wordt een eindrondeticket net niet behaald.

  • 2010 2011

    Tussentijds rapport

    Seizoen 2010-2011: de kustploeg begint het seizoen zeer goed, maar heeft na de nederlaag op Rupel Boom 2 punten te weinig om het eerste eindrondeticket te winnen. Nadien gaat het bergaf met Oostende en met een 11 op 36 oogt het tussentijds rapport zeer slecht. Na de dramatische thuiswedstrijd tegen Boussu Dour wordt Pister voor bewezen diensten de laan uitgestuurd. Hij wordt opgevolgd door KVO-speler Frederik Vanderbiest en onder zijn leiding eindigt KVO in de grijze middenmoot op een 9de plaats met 45 punten.

  • 2011 2012

    Deelnemen aan de eindronde!

    Seizoen 2011-2012: KVO speelt o.l.v. van het trainersduo Vanderbiest – Peene een schitterend seizoen en eindigt op een 4de plaats met 66 punten uit 34 wedstrijden. Enkel kampioen Charleroi, toekomstig eindrondewinnaar Waasland-Beveren en eindrondedeelnemer Eupen zijn net iets beter. De vierde plaats in het algemeen klassement geeft KVO recht op deelname aan de eindronde. De kustjongens kunnen een schitterend eindrapport voorleggen. Van de 34 gespeelde wedstrijden worden er 19 gewonnen en zijn er 9 gelijkspelen. Slechts in 6 wedstrijden moet de kustploeg het onderspit delven. De kustjongens zijn met 61 doelpunten zeer productief, terwijl het defensieve compartiment op punt staat met slechts 29 tegentreffers.
    Bovendien bouwt KVO met slechts 10 verliespunten een aardige thuisreputatie op. De eindronde eindigt enigszins in mineur want de kustploeg wordt laatste met 2 op 18. Enkel in haar thuismatchen tegen Westerlo en Waasland-Beveren slaagt KVO erin een om gelijkspel te behalen. Waasland-Beveren promoveert uiteindelijk met een 16 op 18. Na de laatste wedstrijd van de eindronde op KAS Eupen beëindigt aanvoerder Lars Wallaeys zijn actieve voetballoopbaan.

  • 2012 2013

    Eindelijk weer naar eerste

    Seizoen 2012-2013: na een goede voorbereiding begint de competitie in mineur met een 1 op 9. Tegen Sint-Niklaas wordt thuis gelijkgespeeld, nadien wordt er verloren van STVV en Woluwe. De eerste driepunter wordt thuis behaald tegen promovendus Oudenaarde, maar het vertrouwen krijgt echt een boost na de ophefmakende thuiszege tegen de Ajuinen, waar Vanderbiest en co een 0-2 achterstand ombuigen in een 3-2 thuiszege. Week na week verbetert de plaats in het klassement en na de thuiszege tegen Westerlo nemen de kustboys op speeldag 17 definitief de leidersplaats over. De lange winterstop en de vele uitgestelde wedstrijden zorgen ervoor dat pas in maart het tweede periodekampioenschap gewonnen kan worden. Er wordt in het Pierre Cornelisstadion met 0-2 gewonnen van Aalst. Op 7 april 2013 schrijft KVO geschiedenis want de kustboys behalen na een 1-0 zege tegen KAS Eupen (kopbaldoelpunt van centrale verdediger Baptiste Schmisser) de titel in de Belgacom League. Een paar weken later winnen Luissint en co zelfs de derde periode, wat erop wijst dat de kustploeg meer dan terecht de stap naar de Jupiler Pro League zet.

    Het bekerverhaal is eveneens vrij uniek. De wedstrijden tegen Tempo Overijse en La Louvière URLC worden weliswaar moeizaam gewonnen, maar nadien gaan de eersteklassers OHL (2-1) en Waasland Beveren (0-3) overtuigend voor de bijl. Het bekersprookje eindigt in de kwartfinale als eersteklasser Cercle Brugge twee keer zeer nipt de maat neemt (2-1 en 1-2) van de kustjongens. De wedstrijden tegen de Vereniging uit Brugge gaan zeker de geschiedenisboeken in. In de heenwedstrijd op Jan Breydel wordt KVO geruggesteund door meer dan 1.000 supporters. Diezelfde supporters maken in januari 2013 het terrein van het Albertpark sneeuwvrij, waardoor de wedstrijd toch kan worden gespeeld. Een wedstrijd die bijgewoond wordt door meer dan 6.000 toeschouwers.

  • 2013 2014

    Woelige zomer

    Seizoen 2013-2014: KVO heeft er een woelige zomer opzitten. De euforie na de promotie maakt al snel plaats voor angst als bekendraakt dat KVO een speelbal is in de stamnummeraffaire rond de CEO van Zulte Waregem, Patrick Decuyper. Even is er zelfs sprake van dat KVO zou verhuizen naar Antwerpen, maar gelukkig komt van dat hele verhaal niets in huis.
    KVO moet het in eerste klasse echter rooien met beperkte middelen en het bengelt dan ook al snel troosteloos onderin de rangschikking. Na de komst van Marc Coucke als nieuwe sterke man kan de kustploeg spelers als Canesin, Lukaku, Berrier en Wilmet aantrekken. Na een zege op Lierse is de trein vertrokken en de troepen van Fred Vanderbiest eindigen knap 9de.
    Play-off 2 wordt daarna winnend afgesloten, maar omdat KVO geen Europese licentie op zak heeft, mag het de barrageduels om Europees voetbal niet betwisten. Toch kan KVO natuurlijk terugblikken op een fantastisch seizoen. Temeer omdat het ook de halve finale van de Beker haalt. Daarin trekt KVO tegen Lokeren aan het kortste eind na het nemen van strafschoppen. De match krijgt wel een erg zure nasmaak nadat het winnende doelpunt van Frederic Brillant wel heel discutabel wordt afgekeurd en er vervolgens relletjes uitbreken in het stadion.

  • 2014 2015

    Wereldrecord in eerste klasse blijven

    Seizoen 2014-2015: KVO zag sterkhouder Depoitre vertrekken naar AA Gent en ving dit op door de komst van Ruiz, Coulibaly en Ruytinx.
    KVO startte slap met nul op zes, maar na een dertien op vijftien nestelde het zich al snel in de (sub)top van de rangschikking. Vooral de 3-5 zege op Standard sprak tot de verbeelding. Ook dankzij knappe thuiszeges tegen onder andere Standard en Westerlo, leek KVO op weg om een gooi te doen naar Play-off 1, maar na de winterstop draaide het vierkant bij het weireldploegsje.
    Het begon met een 1-7 thuisnederlaag tegen Kortrijk en van die klap herstelde KVO niet meer. Dankzij de knappe resultaten vóór Nieuwjaar was het behoud al veilig gesteld, waardoor KVO zich verzekerde van een derde seizoen op rij in eerste klasse, een unicum voor de club! Maar het spelniveau na Nieuwjaar was eerlijkheidshalve huilen met de pet op. KVO eindigde uiteindelijk negende.
    Er volgde even een heropvlakkering in Play-Off 2, maar daarin sprokkelde KVO uiteindelijk ook slechts zes punten.
    Na het seizoen werd er afscheid genomen van trainer Fred Vanderbiest, die naar Cercle trok. Yves Vanderhaeghe werd zijn opvolger.

  • 2015 2016

    KVO in Play-Off 1

    Onder leiding van de nieuwe trainer Yves Vanderhaeghe begint KVO swingend aan het nieuwe seizoen. Na een 7 op 9 speelt KVO op de vierde speeldag thuis tegen Anderlecht met als inzet de leidersplaats. KVO wint met 3-1 en is de fiere leider in eerste klasse. KVO handhaaft zich maandenlang in de top drie en kroont zich zelfs tot herfstkampioen ! Die virtuele titel wordt gevierd alsof het kampioenschap een feit is. Na Nieuwjaar kent KVO een lichte terugval maar uiteindelijk eindigt ons weireldploegsje knap vierde en speelt het voor het eerst in de geschiedenis Play-Off 1. Daarin begint KVO met één op negen maar na onder andere een 4-2 stuntzege thuis tegen Anderlecht is KVO tot de voorlaatste speeldag in de running voor een Europees ticket. Op de slotspeeldag speelt KVO nog 2-2 gelijk op het veld van landskampioen Club Brugge.